仲景云∶脈來(lái)緩（緩當(dāng)作遲）時(shí)一止復(fù)來(lái)者名曰結(jié)，又脈來(lái)動(dòng)而中止，更來(lái)小數(shù)，中有還者反動(dòng)名曰結(jié)，陰也。脈來(lái)動(dòng)而中止不能自還，此動(dòng)而中止復(fù)來(lái)，代也，得此脈者必難治。自還者，此動(dòng)而中止復(fù)來(lái)數(shù)于前動(dòng)也。不能自還者，動(dòng)而中止復(fù)來(lái)如前動(dòng)同而不數(shù)也。故有結(jié)脈者有促脈者有代脈者。結(jié)者陰也，陰盛則結(jié)。脈來(lái)緩，時(shí)一止復(fù)來(lái)曰結(jié)，主胸滿煩躁。促者陽(yáng)也，陽(yáng)盛則促。脈來(lái)數(shù)，時(shí)一止復(fù)來(lái)曰促，主積聚氣痞，憂思所成。大抵結(jié)促之脈雖時(shí)一止，為病脈，非死也，惟代者真死矣。往來(lái)緩動(dòng)，中止不能自還，周而復(fù)動(dòng)名曰代也。代者死也。仲景《傷寒論》云∶脈促代，心悸動(dòng)，炙甘草湯主之。